بازگشت پلنگ صورتی

قسمت اول

سه شنبه 12 دسامبر 2006 – 21 آذر 85

دادگاهی محلی در حومه لوگزامبورگ در پی تقاضای سازمان مجاهدین خلق حکم لغو توقیف دارایی های سازمان مجاهدین را صادر نمود . در این حکم اذعان شده که این یک حکم اولیه است و ظرف دو ماه قابل فرجام خواهی است .

چهارشنبه 13 دسامبر 2006 – 22 آذر 85

مسعود رجوی رئیس فرقه تروریستی مجاهدین پس از حدود چهار سال اختفا به بهانه صدور حکم اولیه دادگاه لوگزامبورگ پیام تبریکی صادر کرده و خروج سازمان از لیست سیاه تروریستی را تبریک گفت .

یکشنبه 24 دسامبر 2006 – سوم دیماه 85

دو هفته پس از صدور حکم دادگاه محلی لوگزامبورگ ، مسعود رجوی دومین پیام خود را به مناسبت خروج از لیست سیاه تروریستی صادر نمود . این پیام بسیار مفصل تر از پیام قبلی بود و نکته مهم آن التماس جهت خارج کردن مجاهدین از لیست سیاه تروریستی بود ؟!

یکشنبه 25 مارس 2007 – 5 فروردین 86

دو ماه و یک روز پس از پیام قبلی ، مسعود رجوی به مناسبت صدور قطعنامه ضد ایرانی شورای امنیت سازمان ملل متحد پیام تبریکی صادر نمود . مهمترین نکته این پیام خبر از ضرب سکه توسط شاه مسعود اول بود . کارشناسان اقتصادی سکه جدید را با واحد نیم سرنگونی وارد بازار بورس آمریکای دور کردند و معتقدند که سبب بی رونق بازار بورس آمریکا خواهد شد .

سه شنبه 2 آپریل 2007 – 13 فرودین 86

هشت روز پس از پیام قبلی ، مسعود رجوی این بار پیام محرمانه ای خطاب به همسر سومش مریم قجر عضدانلو ارسال کرد . این پیام که توسط پیک مخصوص امپراتور کائوچیو به حومه پاریس رسیده بود توسط خواهر مریم رمز گشایی و مرئی شد . در ابتدای نامه نوشته شده بود.

" عزیزم از این که پول جهت الصاق تمبر به نامه نداشتم معذرت خواهی می نمایم . خواهشمندم فی الحال مبلغ یک اشرفی و دو نیم مریمی بابت حق الزحمه پیک نقداً به ایشان پرداخت نموده و از وی رسید دریافت نمایید .

                       باتشکر  

                       همسرت سلطان مسعود اول  "

مریم که از دریافت این پیام مکتوم یا مکتوب ذوق زده شده بود پس از صدور چک در وجه پیک مخصوص بلافاصله به محل امنی رفته و با گذاشتن نامه روی زمین از روی آن می پرید و می گفت : " نحسی تو از من پیسی من .... " ببخشین همکارانم اشاره می کنند که این قسمت با خبر مراسم چهارشنبه سوری اشتباه شده بود .

بله مریم خانم مشغول مطالعه دست نویس همسرش شد . در این نامه مطالب مهمی نوشته شده که مابقی واقعیت را با هم می خوانیم و اما متن نامه :

" مریم جان نمی دانی در این مدت به من چه گذشت . به قول اشرف ربیعی " و جهان خبر دار نشد که در این چند ماهه بر ما چه گذشت . " ببخشید از این که دوباره از اشرف پیش تو نام بردم .

آری ، در این بی پولی و از دست دادن اسپانسر دست و دل بازم جناب سیدالرئیس ، کلی خرج کردم ، چندین هزار وکیل اجیر کردم ، چه شام هایی که ندادیم ، دم چه لابی هایی را که چرب نکردم ، البته منظورم سبیل آن ها بود ، تا دست آخر توانستیم از طریق یک دادگاه اولیه محلی در حومه شهر لوگزامبورگ اقدام کنیم .

آن بیچاره ها هم فقط در یک حکم اولیه توانستند صحبت از آزادی اموالمان کنند که البته بلافاصله توسط چند کشور اتحادیه اروپا به همین مینیمم هم خدشه وارد شد . ولی همین حکم دستاویز و بامبولی شد که من بتوانم مقدمات بازگشت خودم را فراهم کنم . من به شدت به این جو سازی نیاز داشتم چرا که من رهبر عقیدتی مجاهدینم و برای آنها افت دارد که مانند رهبران و انسان های عادی بدون زمینه و مقدمه پیام بدهیم و به صورت یک هو از سوراخ بیرون بجهیم .

القصه ، سقوط سید الرئیس ، مخفی شدن من و کنار گذاشته شدن از مسئولیت های اجرائی باعث شد تا اوقات فراغتی دست دهد و من نه یک بار بلکه چندین بار گذشته های خودم و سازمان را مجدداً مرور نمایم .

باید اعتراف کنم که ما حقیقتاً از گردونه زمانه بسیار عقب افتاده ایم ما با محصور کردن خود و سازمانمان در اشرف تبدیل به یک فرقه شده ایم و گذشت زمان را درک نمی نمائیم . اعدام ، فاز نظامی ، تشکیل ارتش آزادی بخش ، اعزام تیم به داخل کشور و ... کلاً مقوله های تاریخ مصرف گذشته ای بیش نیستند متعلق به دوران جنگ سرد .

تعجب نکن ، دنیای امروز ، دنیای جدیدی است . در این چهار سال بارها استراتژی آمریکا در خصوص حمله به عراق و قبلاً نیز حمله به کویت را مرور کردم . نکته ظریفی که در پس این همه جنگ و خونریزی نهفته است شکل و لعاب حملات آمریکاست .      

مریم جان دیگر امروزه کسی از کشور گشایی و فتح دروازه ها سخن نمی راند. امروزه گسترش دموکراسی ، دادن حق به حقدار ، نجات ملت ها و ... پوش همان کشور گشایی های قدیم است و ما به عنوان یک نسل پیشتاز باید که از این درس سرمشق زندگی و مبارزه بگیریم . در غیر این صورت محکوم به حضور در لیست سیاه تروریستی هستیم تا آخر عمر .

ادامه دارد...