"
شورای وزیران برغم پیگیری های مستمر وکلای سازمان مجاهدین طی چهار ماه گذشته ،
هیچ سند معتبری که تصمیمش را توجیه کند ارائه نداده است . مدارک محدودی که پس
از ماهها پیگیری در اختیار وکلا قرار گرفته است از حداقل انسجام برخوردار نبوده
و تنها افلاس شورا و بطلان بر چسب تروریسم را به نمایش می گذارد . این اسناد
هیچ ربطی به برچسب تروریسیم ندارد . جدیدترین آنها مربوط به سال 2001 یعنی 6
سال پیش و اکثر آنها به قرن گذشته تعلق دارد . "
مریم رجوی رهبر فرقه مجاهدین 23 می 2007
اتحادیه اروپا و وزارت خارجه امریکا مریم را به عنوان رهبر فرقه معرفی کرده اند
پس مسعود کیست و کجاست ؟ او هواداری بیش نیست .
قرنها از محرمیت ایدئولوزیک مسعود میگذرد اما او هنوز زنده است و نامش باقی .تاکنون انسانهای شریف
، همچنین آدمهای دیکتاتور زیادی در این کره خاکی مدتی
زیسته و سپس مرده اند که نامشان تا ابد باقی خواهد ماند .
اندیشمندانی چون
دانشمندان و مخترعان و دیکتاتورهایی چون هیتلر و استالین بعد از گذشت قرنی حتی ، نامی از خود بجای گذاشته اند که با رجوع به کتاب تاریخ اسامی گذشتگان چون فیلمی در ذهن
انسان مرور می شود .
در قرن پیش مریم که اکنون اتحادیه اروپا و وزارت خارجه
امریکا او را بعنوان رهبر فرقه گونه سازمان مجاهدین خلق معرفی کرده ، انقلابی
ایدئولوژیک در سازمان براه انداخت که بندهای مختلفی داشت . در بندی از بندهای
انقلاب ، وی تمامی زنهای مجاهد را متعلق به مسعود دانسته و در بندی دیگر با بی
شرمی تمام ، همه زنهای دنیا را در حریم مسعود رجوی درآورده است .
حال که قرنی از آن گذشته و خبری از مسعود نیست ، باز بندهای انقلاب مریم بقوت خود
باقیست . البته تفاوت هائی دیده می شود از جمله اینکه در قرن گذشته که همه زنهای
دنیا به مسعود هدیه داده شد او وجود خارجی داشت لیک هم اکنون وجود ندارد اگرهم
وجود خارجی دارد معلوم نیست در کدام خارج وجود دارد .
مگر جعل و صدور بیانیه مسعود برای سازمانی تروریستی که جاعلانی استاد دارد کار
شاقیست . فقط کافیست نحوه جمله بندی ات هر فرد را بیاد مسعود بیاندازد والا کسی
از کسی امضائی نمی خواهد .
طبق حساب کتابهای مریم هم ، اکثر بیانیه های مسعود که در قرن گذشته نوشته شده
در قانونمندیهای متفاوتی با اکنون بوده ، حـال که یک قـرن از سابقه تـروریستی
مجاهدین می گذرد قانونمندیها همان باید باشد ؟
دو قرن از ریاست جمهوری مریم می گذرد بمثابه یک قرن دروغپردازی آنها (مسعود و
مریم ) به نیروهایشان .
دو قرن است که می گویند امسال سال سرنگونی است و دو قرن است که شورا ی ملی
مقاومت ، فعالیت براندازانه به سبک خیانت به نفع اروپائیان و امریکا پیشه کرده تا
چه زمانی رسد که صبح دولتش بدمد .
و
جالب اینکه در هر قرن به ظالم و دیکتاتوری خود را آویزان کرده اند تا نامشان در
تاریخ از صدام به بوش و همچنان بعدی و بعدی ادامه یابد .
مهم زنده نگهداشتن نام در تاریخ معاصر است و داشتن افتخار یا خیانت . چه
تفاوت دارد وقتی میتوان در دنیا حرفی برای گفتن داشت ؟!
از یک ایدئولـوژی پـوسیده تـروریستی مربوط به قرن گذشته چه انتظاراتی بیش از این
می توان داشت ؟
مشکل آنها نیستند مشکل مائیم که بی پروا ، انتظاراتی از چنین سازمانی داریم .
بعد از دو قرن دیگر جای تغییری نمی ماند لاکن جالب اینجاست که مریم سازمانش را
تغییر یافته بدیگران می شناساند . البته متغیر هستند ، اما از بی ثبایتی اشان زاده
شده . و مریم بی نوا که نمی خواهد موقعیت قرن پیش به مخاطره افتد هر از گاهی فغان
بر می آورد که ای داد ، ای بیـداد ، بـه جان مادرم قسم ما تروریست نیستیم
. هـر کـار
قیصـری هم کـرده ایم قرن گذشته بوده نه قرن کامپیوتر و ماهواره . از وقتی که
فهمیدیم اگر دست در دماغمان کنیم همه می بینند کاری نکردیم . گناه قرن گذشته امان
را بپای قرن حاضر می گذارید که این خلاف قانون اساسی ماست .
پس لااقل خرجی که برای هزاران وکلا پرداختیم را بمن برگردانید تا حداقل نه سیخ بسوزد
نه کباب .